Serwis wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu usprawnienia korzystania z jego zasobów oraz w celach statystycznych. Jeśli nie zgadzasz się na zapisywanie ciasteczek w pamięci komputera, zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.
isel.pl - Angielski na poważnie

Blog językowy

Data:

9 marca 2009 r.

Temat:

Okresy warunkowe - typ 2


Okres warunkowy typu 1 był tzw. okresem warunkowym przypuszczającym realnym, natomiast dziś omówię okres warunkowy typu 2, który zaliczany jest do okresów przypuszczających nierealnych.

Budowa:

If + Past Simple, + would + bezokolicznik

lub

would + bezokolicznik + if + Past Simple

Uwagi:

  • Zamiast would może pojawić się could lub might.
  • Czasownik be w zdaniu po if w 1 i 3 osobie liczby pojedynczej może przyjmować formę were (if I were, if he were), którą uważa się za bardziej formalną, lub formę was (if I was, if he was), którą częściej spotyka się w stylu potocznym.

Zastosowanie:

Okresu warunkowego typu 2 używamy:

  1. Do wyrażania przekonań lub przypuszczeń na temat zdarzeń w teraźniejszości lub przyszłości, uważając spełnienie warunku zawartego w zdaniu za niemożliwe lub bardzo mało prawdopodobne. Mówimy więc o sytuacjach czysto hipotetycznych.

    • If I got a scholarship, I would rent a flat.
      Gdybym dostał stypendium (= sądzę jednak, że to jest niemożliwe lub mało prawdopodobne), wynająłbym mieszkanie.

    Uwaga: Polskie tłumaczenie tego zdania może być dwuznaczne. Gdybym dostał stypendium, wynająłbym mieszkanie. To zdanie można byłoby odnieść do przeszłości: Gdybym dostał stypendium (np. w zeszłym roku), wynająłbym mieszkanie (np. w zeszłym roku, po wakacjach). O ile w polskich zdaniach tego typu można nie być pewnym czasu (przeszłość czy teraźniejszość/przyszłość), o tyle w zdaniach angielskich, będących w okresie warunkowym typu 2, nie mamy wątpliwości, że chodzi o teraźniejszość/przyszłość. Do mówienia o przeszłości służy okres warunkowy typu 3, którym zajmę się w przyszłości :)

  2. Do wyrażania sugestii, próśb lub opinii w celu uczynienia ich bardziej uprzejmymi. W tego typu zdaniach spełnienie warunku uważamy oczywiście za możliwe.

    • It would be nice if you helped me a little.
      Byłoby miło, gdybyś mi trochę pomógł.

Przykłady:

Uwaga: Przypominam, że w okresie warunkowym typu 2 wypowiedzi odnoszą się do teraźniejszości lub przyszłości, więc wszystkie poniższe zdania dotyczą tych właśnie czasów.

  • If I knew her address, I would send her flowers.
    Gdybym znał jej adres, posłałbym jej kwiaty.
  • We could do that if they asked us.
    Moglibyśmy to zrobić, gdyby nas poprosili.
  • If he were/was taller, he would be picked for the team.
    Gdyby był wyższy, zostałby wybrany do drużyny.
  • If he had time, he might help us.
    Gdyby miał czas, może by nam pomógł.
  • They would give us the job if we knew English.
    Daliby nam tę pracę, gdybyśmy znali angielski.
  • If you started studying today, you might pass the exam.
    Gdybyś zaczął uczyć się dzisiaj, to może zdałbyś ten egzamin.
  • If I were you, I would go and tell her the truth.
    Na twoim miejscu (dosłownie: gdybym był tobą), poszedłbym powiedzieć jej prawdę.
  • Where would you work now if you had a university degree?
    Gdzie byś teraz pracował, gdybyś miał ukończone studia?
  • They couldn't do it even if you paid them a lot of money.
    Nie mogliby tego zrobić, nawet gdybyś zapłacił im dużo pieniędzy.
  • If he sincerely apologised to her, she would forgive him.
    Gdyby ją szczerze przeprosił, przebaczyłaby mu.

Zwróć uwagę, że w drugim okresie warunkowym spójnik if najlepiej tłumaczyć jako gdyby. W pierwszym okresie warunkowym if tłumaczyliśmy słowem jeżeli/jeśli.

Od razu się usprawiedliwiam :) - nie omówiłem wszystkich wariantów tego okresu warunkowego. Pominięte formy są mniej ważne i zajmę się nimi na zakończenie serii poświęconej okresom warunkowym.

Spis tematówPoprzedni tematNastępny temat

Komentarze do tego tekstu możesz znaleźć na forum.

© 2004-2017 Jacek Tomaszczyk & Piotr Szkutnik